O kadar insanla yüz yüze geliyorum, o kadar insanla konuşuyorum, o kadar insanla gülüyorum eğleniyorum ama kimse farketmiyor. Resmen sessiz haykırıyorum ama kimse anlamıyor. Bu kadar mı yalancıyım bu kadar mı gizliyorum kendimi. Bu kadar mı acizim de yenemiyorum kendimi. Ama en azından kendime dürüstüm, her bir önceki günüme "dün daha mutluymuşum " diyebiliyorum. Biliyorum bu beynin yanlış hareket ettiğini.
Bugün sana küfrettim tanrım daha doğrusu senin gıyabında insanlara seslenen adama ama kurtar beni bu azaptan. Gerçi bu olmasaydı bu beyin başka birşeye kitlenirdi orası ayrı.
19 Mayıs 2008 Pazartesi
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)

